Vismigratie: vis moet zwemmen

31 jan 2017

Een gezond leefmilieu met voldoende paaigebieden, opgroeigebieden, voedselplaatsen en overwinteringszones is cruciaal voor vissen. Net zo belangrijk: vissen moeten ongehinderd tussen die gebieden zwemmen.

De leefomgeving van vissen kreeg de afgelopen decennia een flinke opknapbeurt. Waterschappen en gemeenten pakten industriële lozingen aan. Huishoudelijk afvalwater kreeg betere zuivering. Dankzij maatregelen zoals visvriendelijke oevers en gericht baggerwerk verbeterde veel habitat. De Sportvisunie zette deze punten op de agenda bij waterbeheerders en de politiek.

Opheffen van obstakels

Vismigratie staat hoog op onze lijst. Wil de visstand profiteren van verbeterde waterkwaliteit en leefomgeving, dan moet migratie mogelijk zijn. Paai-, opgroei-, voedsel- en overwinteringsgebieden verschillen van karakter. Ze liggen vaak niet vlak bij elkaar.

We moeten obstakels zoals dammen, stuwen en sluizen weghalen of doorlaatbaar maken. Dat vergroot de kans dat vissen hun paaigronden en voedselplekken bereiken.

Een creatieve vispassage midden in Lochem.

Werk in uitvoering

Water- en natuurbeheerders pakken vismigratie nationaal en internationaal op. De Europese Kaderrichtlijn Water benadrukt vissen als onderdeel van een gezond ecosysteem.

Mede dankzij visserijkundig onderzoek en expertise van de Sportvisunie brachten we migratieknelpunten in kaart. Waterschappen leggen vistrappen aan. Beheerders vervangen pompen door visveilige pompen bij gemalen. De barrière tussen zout en zoet gaat langzaam open. De Haringvlietsluizen gingen in 2018 voor het eerst op een kier.

Waterkracht blijft risico

Je ziet al resultaten. Trekvissen zoals barbeel en winde keren terug. Ook zeeforel en zalm klimmen voorzichtig op. Standvissen zoals baars, snoek en karper profiteren van passagevoorzieningen.

Toch blijft werk nodig. Waterkrachtcentrales in stromende wateren vormen een groot probleem. Veel trekvissen raken beschadigd of sterven in turbines. Als meerdere centrales in één rivier staan, ontstaat groot effect op de visstand.

Daarom pakt de Sportvisunie deze bedreiging stevig aan. Zonder effectieve visgeleidingssystemen levert waterkracht geen groene stroom, maar bloedrode stroom.

Bron: Hét Visblad