Natuurlijk zijn we niet zichtbaar op moderne sportcomplexen, in sportieve outfits en met veel jongeren in de gelederen. Je moet ons eerder zoeken aan de waterkant. Soms verscholen tussen het riet op een mooie door ons zelf aangelegde vissteiger. Op een vroege zondagochtend wedstrijd vissend aan het kanaal. Of aan de kades in de stad, waar we als streetfishers opgaan in het stadsbeeld.
Toen het in Nederland na 1950 steeds beter ging met iedereen en we steeds meer vrije tijd kregen, maakten we als verenigingen ook serieus werk van onze vishobby. We deden ons best om vaste visrechten op goed viswater te houden of erbij te krijgen. De visstand versterken, waterkwaliteit verbeteren, visplekken aanleggen. We waren én zijn ook nu altijd bezig. Ook verenigden we ons in regionale federaties om samen te werken en voor onze belangen op te komen.
Daar kwam naar goed Nederlands gebruik weer een koepelorganisatie overheen: Sportvisserij Nederland. Dat was ook wel nodig omdat sportvissen van vrijetijdsbesteding voor wat liefhebbers uitgroeide tot een grote recreatieve sport. Met nu zo’n 700.000 leden, de VISpashouders, inclusief de wedstrijdvissers. We zijn inmiddels met alle leden bij elkaar een sportbond om rekening mee te houden. Inclusief jeugd en zee- en strandvissers zijn er 1,7 miljoen Nederlanders die vissen.
Hengelsportverenigingen bestaan vaak al lang. Er zijn heel wat verenigingen die al meer dan een eeuw oud zijn. Soms hebben we een paar honderd leden, maar er zijn er ook met meer dan vijftienduizend. Alle verenigingen zijn sterk geworteld in de plaatselijke samenleving. In een tijd dat iedereen nog tijd had, was er vaak een bloeiend verenigingsleven. Compleet met drukke jaarvergaderingen en mooie feestavonden of bbq’s. Dat is nu wel een stuk minder. Het kost ons steeds vaker moeite om bestuursleden en vrijwilligers te vinden, net als vrijwilligers. Daarin zijn we als hengelsportverenigingen geen uitzondering in de huidige maatschappij.
Ieder lid schaft natuurlijk de VISpas aan. Helemaal prima en ook nog eens goed voor de clubkas. Een groot deel van die leden zien we helaas niet bij vereniging. Ook zie je ze niet al te vaak op ons eigen water. We hebben natuurlijk wél actieve leden nodig. Om onze eigen wateren goed te beheren en om mee te doen in de lokale samenleving. Inmiddels begint onze omgeving wel in te zien wat onze waarde is. Met waterschappen, natuurbeheerders, gemeenten en welzijnsorganisaties werken we nauw samen.
Het is hartverwarmend om te zien dat steeds meer verenigingen actieve programma’s voor jeugd, ouderen en mensen met een beperking optuigen. Heel wat verenigingen geven VISlessen op school, zodat de jeugd leert verantwoord om te gaan met vissen. Er is zelfs een vereniging die een eigentijdse VIScursus voor jongeren biedt. Vier zaterdagen les, met filmpjes, materiaal checks, natuurkennis, respect voor de omgeving en de regels, leuke testjes en natuurlijk: vissen. De cursusplekken voor 2026 zijn al vol geboekt. De inschrijving voor 2027 loopt ook al vol. Mooi voorbeeld toch?
Als vereniging merk je dat de populariteit van het vissen blijft toenemen. Steeds meer mensenwillen de natuur in, afleiding en ontspannen. Samen of lekker in je uppie. De aanwas betekent dat dienstverlening aan de leden van onze verenigingen daarmee in de pas moet blijven lopen. Een professionele ledenadministratie, onderhoud en kwaliteit van het viswater, toezicht en controle, opleidingen van vrijwilligers en jeugd. Allemaal belangrijk.
Daarnaast hebben we steeds vaker te maken met beleidsplannen van gemeenten en andere instanties, de omgevingswet, visrechten, financiële zaken en politiek. We hebben daarom een sterke behoefte aan deskundigheid en daadkracht op die terreinen. Dat was voor de federaties en Sportvisserij Nederland een paar jaar geleden aanleiding om de krachten te bundelen. Uiteindelijk in één rechtspersoon: de Sportvisunie. Geen gemakkelijke klus. Want er moest organisatorisch best veel veranderen. Dat was spannend. Nieuwe statuten, nieuwe contracten, andere teams, nieuwe indeling. Met nieuwe collega’s en nieuwe spelregels. Ook met de nodige discussie over inbreng van viswater. Allemaal opgelost. Uiteindelijk zijn 6 federaties gefuseerd en gaan nu verder als Sportvisunie. In 2026 gaan we die nieuwe organisatie met elkaar verder inregelen. Als vereniging stem je in met zo’n fusie en de uitgewerkte plannen. In het vertrouwen het met elkaar waar te maken.
We staan als hengelsportverenigingen stevig op de benen. Sportvisunie biedt ons de kaders, kennis en diensten om ons werk goed te doen. Zo kunnen we als sportvereniging met al onze vrijwilligers een belangrijke rol spelen voor een grote groep mensen. In elke gemeente.
Sportvisunie. Altijd welkom aan de waterkant.